Już po raz 24. na gnieźnieńskich cmentarzach odbyła się doroczna Kwesta Cmentarna, organizowana przez Stowarzyszenie Absolwentów I Liceum Ogólnokształcącego w Gnieźnie we współpracy z Miastem Gnieznem. W sobotę, 31 października, w godzinach od 10:00 do 16:00 wolontariuszy można było spotkać na trzech gnieźnieńskich metropoliach. Jak co roku w akcję włączyli się samorządowcy, działacze społeczni, uczniowie, przedstawiciele lokalnych instytucji oraz mieszkańcy, którzy chętnie wrzucali datki do puszek.
To wieloletnia tradycja, zapoczątkowana w 2003 roku. Wówczas pojawiła się potrzeba, by zadbać o nagrobki osób zasłużonych dla Gniezna – często zniszczone, zapomniane, wymagające kosztownych prac konserwatorskich. Aby móc je ratować, konieczne było wsparcie mieszkańców, a najlepszym sposobem okazała się publiczna zbiórka. Pomysł zorganizowania kwesty wyszedł od Roberta Gawła i szybko przerodził się w stały element lokalnego kalendarza. Przez 24 lata udało się zebrać ponad 100 tysięcy złotych i odrestaurować liczne nagrobki osób zasłużonych dla Gniezna, m.in. Urszuli Rajewskiej, Bogdana Szałkowskiego i jego żony Marii, Jana Birgfellnera i Stanisławy Birgfellner, a także pilota ppor. Huberta Sauera czy Klemensa Weberskiego i jego żony Haliny. W ubiegłym roku zakończono prace przy grobie Jana Bernarda Langego.
W tym roku zbiórka prowadzona była na rzecz odnowienia grobu Józefa Winnickiego, powstańca styczniowego spoczywającego na cmentarzu św. Piotra.
W kwestę, podobnie jak w poprzednich latach, zaangażowało się szerokie grono wolontariuszy – samorządowcy, urzędnicy, ludzie kultury, przedsiębiorcy, przedstawiciele lokalnych organizacji i stowarzyszeń, uczniowie i dziennikarze. Obecny był również prezydent Gniezna, który podkreślał znaczenie akcji. – Już po raz dwudziesty czwarty kwestujemy na gnieźnieńskich cmentarzach. To tradycja, którą od lat pielęgnuje Stowarzyszenie Absolwentów I Liceum Ogólnokształcącego w Gnieźnie. Co roku stowarzyszenie wskazuje nagrobek wymagający renowacji – tym razem jest to miejsce spoczynku Józefa Winnickiego, powstańca styczniowego. Nagrobek jest mocno zarośnięty i zaniedbany, dlatego koszty prac będą zapewne znaczące. Wierzę jednak, że wspólnymi siłami przywrócimy mu należną godność, oddając hołd patriocie i bohaterowi. To nasz obowiązek – jemu po prostu należy się pamięć – mówił Michał Powałowski. Jak dodał, mieszkańcy chętnie wspierali wolontariuszy, co dobrze rokuje dla powodzenia tegorocznej kwesty. Okazuje się, że z roku na rok rośnie zarówno liczba kwestujących, jak i wysokość zebranych datków. Pierwsze edycje kończyły się kwotami rzędu 3-4 tys. zł, w ostatnich latach suma ta wzrosła do około 7-8 tys. zł. Informację o tegorocznym wyniku organizatorzy mają podać w pierwszym tygodniu listopada.
W tegorocznej kweście uczestniczyła również przedstawicielka naszej redakcji – redaktor Kinga Strzelec, która wspierała zbiórkę na cmentarzu św. Wawrzyńca.
Życiorys Józefa Winnickiego*
Józef Winnicki, urodzony 28.01.1843 r., to postać która na trwałe wpisała się w historię Polski jako powstaniec styczniowy. Jego życie i działalność są przykładem niezłomnego ducha walki o wolność i niepodległość ojczyzny. Uczestnicząc w powstaniu styczniowym w 1863 r., stał się częścią szerszej narracji o dążeniu Polaków do suwerenności, która miała miejsce w XIX wieku.
Powstanie styczniowe to jedno z najważniejszych wydarzeń w polskiej historii, które miało miejsce w latach 1863-1864. Józef Winnicki, mając 20 lat dołączył do oddziału Edmunda Taczanowskiego, w którym walczył aż do schyłku powstania w 1864 r. Po zakończeniu powstania doświadczał represji i szykan ze strony władz pruskich. Winnicki nie poddał się i kontynuował swoją działalność społeczną i patriotyczną.
Po odzyskaniu niepodległości Polski w 1918 r. został uhonorowany za swoje zasługi wojenne. Awansował do stopnia podporucznika Wojska Polskiego, co było wyrazem uznania dla jego odważnej służby ojczyźnie. Był również wielokrotnie odznaczany za swoje zasługi w walce o wolność. Otrzymał Krzyż Niepodległości z Mieczami oraz Krzyż Waleczny – wyróżnienia przyznawane za szczególne osiągnięcia wojenne oraz bohaterstwo podczas walki o niepodległość Polski.
Józef Winnicki w wieku 93 lat zmarł 10.10.1936 r. w Gnieźnie, gdzie spędził ostatnie lata swojego życia i został pochowany na cmentarzu św. Piotra. Pochówek na gnieźnieńskim cmentarzu jest dowodem na to, jak ważna była jego postać dla mieszkańców oraz całej Polski. Był nie tylko uczestnikiem powstania styczniowego, ale także symbolem walki o niepodległość Polski. Jego życie pokazuje jak wielkie znaczenie miały działania pojedynczych ludzi dla całego narodu. Dzięki swoim wysiłkom i determinacji stał się częścią historii Polski i Gniezna oraz przykładem dla przyszłych pokoleń.
*źródło: UM Gniezno
