Specjalne okulary imitujące wady wzroku, mapa parku i hasła zapisane alfabetem Braille’a. W taki niecodzienny sposób uczennice Zespołu Szkół w Mogilnie poznawały codzienne wyzwania osób niewidomych i słabowidzących. Gra terenowa zorganizowana z okazji Międzynarodowego Dnia Białej Laski była nie tylko lekcją empatii, ale także praktyczną nauką tolerancji i wsparcia.
W ramach kampanii społecznej „Ja nie widzę Ciebie, Ty zobacz mnie” uczennice klasy I o profilu pedagogicznym z Zespołu Szkół w Mogilnie wzięły udział w wyjątkowej grze terenowej przygotowanej przez szkolną pomoc psychologiczno-pedagogiczną. Wydarzenie odbyło się z okazji Międzynarodowego Dnia Białej Laski i miało na celu przybliżenie młodzieży problemów, z jakimi każdego dnia mierzą się osoby niewidome i słabowidzące.
Uczestniczki otrzymały mapę terenu oraz specjalne okulary symulujące różne dysfunkcje wzroku. Ich zadaniem było odnalezienie ukrytych w mogileńskim parku wskazówek i rozszyfrowanie zapisanych alfabetem Braille’a haseł promujących szacunek oraz otwartość wobec osób z niepełnosprawnościami.
Podczas wykonywania kolejnych zadań młodzież mogła na własnej skórze przekonać się, jak wiele trudności sprawiają codzienne czynności osobom z ograniczeniami wzroku. Uczennice poznawały także zasady właściwego udzielania pomocy osobom niewidomym, a jednocześnie uczyły się dostrzegać bariery architektoniczne, które dla wielu mieszkańców pozostają na co dzień niezauważalne.
Organizatorzy podkreślają, że tego rodzaju inicjatywy pozwalają nie tylko zdobyć nową wiedzę, ale przede wszystkim rozwijają empatię oraz wrażliwość społeczną. Bezpośrednie doświadczenie ograniczeń związanych z niepełnosprawnością pomaga lepiej zrozumieć potrzeby innych i budować postawy oparte na akceptacji.
Gra terenowa była zwieńczeniem działań realizowanych w ramach kampanii społecznej „Ja nie widzę Ciebie, Ty zobacz mnie”, prowadzonej przez Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy nr 1 dla Dzieci i Młodzieży Słabowidzącej i Niewidomej w Bydgoszczy. Inicjatywa od lat przypomina, że osoby z niepełnosprawnościami wzroku są pełnoprawnymi uczestnikami życia społecznego, a zrozumienie ich potrzeb zaczyna się od otwartości i wzajemnej życzliwości.
