W Szpitalu Pomnik Chrztu Polski w Gnieźnie z prawdziwych historii tworzymy wątek, osnowę zaś z celów terapii zajęciowej. Wiem, że ta prawdziwa leśna historia z okolic Gniezna opowiedziana przez pacjentkę panią Marię przekazywana jest kolejnym pokoleniom, ja proponuję ją dziś wrażliwemu czytelnikowi.
POD ŚLIWĄ ŚLIWKI
NA ŚLIWKACH OSY
A JEŻYK JE CIUMKAŁ
NICZYM PAPIEROSY.
POTEM LIŚCIE PRZYNIÓSŁ
ZROBIŁ LEGOWISKO
ZAKOPAŁ SIĘ W NORCE
I TO CHYBA WSZYSTKO
W ogrodzie pani Marii, jak w wielu innych, rosła śliwa. Jej dojrzewające owoce lubili nie tylko ludzie, ale i osy. Nie wszystkie jednak ogrody mogą mieć tak niezwykłych gości jak ten, który znajduje się przy lesie, a takowy właśnie uprawiała pani Maria.
W takim miejscu, głośno mlaszcząc, pożywiać się może jeż europejski. Żerujące na opadłych owocach osy to nielichy przysmak dla kolczastego jegomościa! Proszę bowiem pamiętać, że jeż jest największym ssakiem owadożernym w Polsce.
Nie, nie nosi jabłek na grzbiecie, jak to malują dzieciom na obrazkach. Chętnie za to zje ślimaka, nie pogardzi płazami. Odporny jest nawet na jad ropuch!
Jeż pani Marii co dzień przychodził spod świerków, które jak pisze Agnieszka Antosik w książce „Drzewnik”, są niezwykle dzielnymi drzewami. Podobnie jeż! Gryzoń ten, zimę tak surową, jak to tylko dawniej bywało, spędzał w ogrodzie pod grubą pokrywą z liści. Obecne zimy, zbyt ciepłe, powodują, że jeże nie zasypiają, co sprowadzić może na nie nawet śmierć.
Świerki zaś trwają tam, gdzie inne drzewa się poddają. Na zimnych wyżynach , często powyżej 2 tysięcy metrów n.p.m., bez warunków do wydania nasion, nieraz w zupełnej samotności, trwają. I to tak, że najstarszym drzewem na Ziemi jest właśnie świerk ze szwedzkiej Dalarny. Niestety, i dla świerków obecne, zbyt łagodne zimy, są szkodliwe.
Jeż ma do obrony kolce, świerk zaś poziomie gałęzie układające się pod ciężarem śniegu jak dachówka oraz szeroko rozpostarty system korzeniowy ułatwiający pozyskiwanie wody. O oba gatunki warto dbać i je cenić.
Prezentujemy Państwu kolejny cykl artykułów – to „Pocztówki z Powiatu Gnieźnieńskiego” autorstwa pacjentki Oddziału Medycyny Paliatywnej w Szpitalu Pomnik Chrztu Polski w Gnieźnie. To kolejny owoc terapii zajęciowej prowadzonej na oddziale jako rodzaj rehabilitacji wspomagającej. Umożliwia ona ćwiczenie koncentracji, pamięci oraz ruchu, np. małej motoryki. Pomaga zachować poczucie samostanowienia, wysoką samoocenę, umożliwia rozwój. Pacjenci chcą dzielić się swoimi wspomnieniami. Tym razem są to wspomnienia dotyczące okolic Gniezna i przyrody.
Konsultacja merytoryczna: Agnieszka Antosik „Drzewnik” , Monika Komasa @Kobiety Katedr- terapia zajęciowa, zespół psychologów i terapeutów zajęciowych Szpitala Pomnik Chrztu Polski.
