Obejrzyj teledysk stypendysty kulturalnego miasta o Jerzym Sieczkowskim

W roku 2024, Stypendium Kulturalne im. Sławomira Kuczkowskiego przyznano Jakubowi Grzechowiakowi - muzykowi, producentowi muzycznemu, członkowi m.in. gnieźnieńskiej formacji Père-Lachaise. Tematem jego pracy, która uwiodła komisję przyznającą wyróżnienie, było przygotowanie opowieści audiowizualnych o ludziach gnieźnieńskiej kultury.

Zaprezentowany właśnie teledysk do utworu pn. "Ulice mego miasta" wyprodukowany został we współpracy z Agatą Magoń. Wokal w utworze należy do Wiktora Bałtakiego, a solówkę gitarową wykonał Szymon Brzeziński.

::video{"type":"single", "item":"27"}

Jerzy Sieczkowski (1957-2002) był gnieźnieńskim artystą fotografem. Tworzył fotografię czarno-białą, tonowaną chemicznie i ręcznie barwioną, zajmował się sztuka wizualną od 1977 roku. W latach 1980-1988 był instruktorem sekcji fotograficznej MOK, a w latach 1984-2002 etatowym fotografem Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie. Był jednym z liderów gnieźnieńskiego środowiska fotograficznego. Mimo powszechnego uznania środowiska, jego twórczość w większości pozostawała w ukryciu. Artysta nagradzany w liczących się konkursach, brał udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych w Warszawie, Świdnicy, Bielsku Białej, Pile, Gnieźnie. Wychował w ramach warsztatów fotograficznych około 50 adeptów sztuki, zaszczepiając w nich miłość do fotografii przez duże F. Wielu jego uczniów zostało profesjonalnymi fotografami i fotoreporterami znanych polskich tytułów.

Swoje prace prezentował bardzo rzadko, unikał udziału w wystawach zbiorowych. Był indywidualistą i drogowskazem wiedzy dla poszukujących tajemnicy światła utajonego. Był wybitną jednostką na tle całego środowiska fotograficznego w Gnieźnie. Do wszelkich prac fotograficznych podchodził z namaszczeniem i należnym im szacunkiem. Jego dorobek fotograficzny owiany był aurą tajemniczości. Swoją wiedzą, umiejętnościami i talentem wyróżniał się na tle innych fotografów w Gnieźnie. Chętnie służył radą, lecz nigdy nie szedł na skróty - zawsze trzymał najwyższy poziom artystyczny i techniczny prezentowanych prac fotograficznych. Był wyznacznikiem tego co najlepsze i bezkompromisowe - jak wzorzec metra dla innych pasjonatów fotografii, jak południk zerowy dla żeglarzy i podróżników.

W założonej i prowadzonej przez siebie w MOK galerii fotografii zaprezentował w Gnieźnie wystawy: krajobrazów czołowego fotografika polskiego Pawła Pierścińskiego; cykle światowej sławy fotografika krakowskiego Adama Bujaka pt. "Watykan", "Góra Athos" i "Ziemia Święta"; "Twarze jazzu" Marka Karewicza. Nie tylko ci, którzy interesują się fotografią, pamiętają zapewne wystawę "Człowiek o stu twarzach" Tomasza Machcińskiego i spotkanie z autorem, który dzięki fotografii potrafił wcielać się w dziesiątki znanych z historii postaci. Były też inne zorganizowane przez Sieczkowskiego wystawy: "Wydarzenia 1956, 1970, 1976, 1980", "Venus 75", "Bawaria w oczach Polaków". Portrety T. Machcińskiego gnieźnianie mogli oglądać również w mini-galerii ulicznej powstałej z inicjatywy Sieczkowskiego w oknie restauracji "Gwarna". Na początek pokazał tam w 1982 roku własną realizację "Gniezno w starej fotografii". ^{(za Urząd Miejski w Gnieźnie)}